Weblog
Hieronder vindt u de persoonlijke weblog van wethouder
Wilbert Willems van Breda.
Ik plaats hier regelmatig berichten, waarin ik inga op de Bredase
actualiteit en op andere actuele gebeurtenissen in binnen- en
buitenland, die mij bezighouden.
Wilt u reageren? Klik op het bericht en laat mij weten wat u
ervan vindt.
Van 20 juli tot 22 augustus ben ik met vakantie. In die periode
zal ik mijn weblog wat minder vaak bijhouden.
-
De ontelbare verkeersdeskundigen van Breda
(25-07-2010)
Zo van een afstandje in ons tweede huisje in Kroatië - het vaderland van mijn vrouw - volg ik toch dagelijks met interesse wat er in Breda en de rest van de wereld gebeurt. Het kan dus ook zomaar zijn dat u mijn commentaar leest in BN/De Stem of antwoorden op raadsvragen die door de snelheid van het electronische verkeer van 1800 km ver weg vandaan komen.
En wat me deze week weer eens opvalt is hoeveel vreselijk deskundige verkeersdeskundigen Breda kent. Niet alleen onder de gemeenteraadsleden, want dat mag je verwachten van de controleurs van het bestuur, maar er is geen onderwerp - behalve misschien het weer - waar iedereen zo'n stellige opvatting over heeft dan over het verkeer in de stad. Op mijn eigen weblog zie je de meeste reacties altijd als het over een verkeersongeluk, een parkeergarage, een 30km- gebied, een bussluis of zo gaat. Men is doorgaans voor of tegen, ruimte voor nuances is er nauwelijks en de opvatting van de gemeente en zeker van de wethouder verkeer is altijd fout. Ook op de weblog van de krant woedden stevige discussies over de fileaanpak, te lang rood voor fietsers, te weinig fietspaden enzovoorts.
Deze week was het weer raak: de uitspraak van de Raad van State over een bussluis bij Nieuw Wolfslaar bracht voor- en tegenstanders weer op de been; mijn voorstel om iets te doen aan de files bij de Baronesgarage leverde uiteenlopende reacties op (meestal niet van busreizigers en die hebben er het meeste last van), de lekkages in de Chassé-parkeergarage zijn definitief het bewijs van een falende verkeerswethouder, ook al is dat ding meer dan een decennium geleden gebouwd, dat mensen hun auto in de straat niet meer kwijt kunnen ligt niet aan het aantal auto's (en carports die voor andere doelen worden gebruikt), maar aan een gemeente die geen groen wil opofferen en bedrijven niet uit de stad wil jagen. En winkels die niet mogen uitbreiden, omdat ze niet zelf voor voldoende extra parkeerplaatsen kunnen zorgen, ja dat is natuurlijk het bewijs voor een gemeentebestuur dat ondernemers de voet wil dwarszitten en steeds nieuwe regels bedenkt.
Wat bij al deze reacties steeds opvalt, dat men vergeet dat vrijwel alle verkeersmaatregelen een compromis zijn tussen meerdere belangen. Tussen meerdere soorten verkeersdeelnemers, tussen verkeersdeelnemers en bewoners en bezoekers, tussen stedelijke kwaliteit en verkeersbelangen (een prachtige Nieuwe Mark ging ten koste van de toegankelijkheid van De Barones), tussen faciliteren en sturen (honing en azijn), en dat veel problemen hun oorzaak vinden in vervelend verkeersgedrag.
Natuurlijk kun je vinden dat we met duizenden bloembakken alle 30km-straten zo moeten inrichten dat je er alleen stapvoets kunt rijden, maar dat men zich aan een verkeersbord houdt, een verkeersregel of een verkeerslicht, mag je blijkbaar niet meer van de verkeersdeelnemer verwachten. Zoals de horecazaken het op de Grote Markt graag aan de gemeente overlaten om hun troep gratis op te halen, zo laten verkeersdeelnemers het het liefste aan de gemeente en de politie over om bij ieder verkeerslicht of verkeersbord de handhaving te garanderen. Dat lukt dus niet meer in dez tijd. En ook de kiezer wil van die betutteling af. We zullen het weer samen moeten oplossen: gemeente en burger. -
Niemand snapt nog hoe het werkt
(18-07-2010)
Zaterdag begon een artikel in De Volkskrant met de volgende introductie: "Een vreemd land, met een bizarre structuur. Een land met twee totaal asymmetrische entiteiten, met zoveel bestuurlijke niveaus dat niemand nog snapt hoe het werkt. Alles wat fout gaat in ..... - en er gaat veel fout - is een gevolg van die staatsstructuur." Vul in wat er moet staan bij de puntjes!
Ik dacht eerst aan België, toen aan Nederland of Zuid-Afrika maar het ging over Bosnië. In een interview met de Bosnische atoomfysicus Lamija Tanovic verwijt ze 'ons' dat we met het Dayton-akkoord er een zootje van hebben gemaakt daar en tegelijk verwacht ze alle redding van de internationale gemeenschap. Nou, dat lijkt me valse hoop net zo min als die de geschillen tussen de Basken en Spanjaarden, of Walen en Vlamingen, of Koerden en Turken zomaar kan oplossen.
Nu 20 jaar na de oorlog in de Balkan staan er weer veel artikelen over Srebenica, over de status van Kosovo, over het geschil tussen Slovenië en Kroatië, over de aansluiting van Servië bij de EU enz. Telkens gaat het over de vraag waarom mensen het elkaar zo moeilijk maken om samen te leven, samen te besturen, samen te regeren. Samen oorlog voeren lukt meestal nog wel, al wordt dat wel meer en meer een achterhaald machtsmiddel nu je ook met olie, gas, de beurs, internet en veel andere meer subtiele instrumenten je politieke tegenstander het leven heel zuur kunt maken.
In Brabant hanteren we als motto van Brabant Culturele Hoofdstad 2018: 'de kunst van het samen leven en van het samen besturen'. Om werkelijk wat te kunnen blijven betekenen voor de eigen inwoners moeten we af van de onderlinge concurrentie en hokjesgeest, maar samen optrekken om meer werk, meer welzijn en groen, meer gezondheid en goede huisvesting te realiseren. Een scherpe strijd binnen de regio's en tussen de regio's is daarbij contraproductief, ook al is een gezonde competitie om het steeds beter te doen en niet allemaal hetzelfde wel slim. Brabant of Brabantstad mag dan op wereldschaal geen bekende regio of grootmacht zijn en is nog geen Ruhrgebied of Povlakte, maar kan met zijn ruim twee miljoen inwoners - en dat is meer dan menig Balkanland - het samen wel ver brengen. Een bestuurlijk niveau minder zoals sommigen voorstellen, zou daarbij kunnen helpen maar laten we eerst eens beginnen met een betere samenwerking en vertrouwen tussen die bestuurlijke niveaus. Of het dan wijs is om de regio's verder te ontmantelen, zoals de gemeentesecretaris van Boxtel deze week schreef in het Brabants Dagblad, waag ik te betwijfelen. Veel gemeenten in Brabant hebben die regio nog hard nodig om te kunnen voortbestaan, want alleen lukt dat de kleintjes niet meer. -
De groene schakels
(14-07-2010)
Omdat ik in het nieuwe college ook de portefeuille Groen en Water mag behartigen, had ik er behoefte aan om eens een kijkje te nemen in dat prachtige buitengebied van Breda. Vandaag, op een warme zomerse dag, hebben we met enkele medewerkers een flinke fietstocht gemaakt, te beginnen in het Mastbos en eindigend in de landgoederenzone in de Haagse Beemden. Het gaf een goed beeld van de vele zaken waar we in het buitengebied al mee bezig zijn, de kansen en bedreigingen en de vele plannen die op uitvoering wachten.
Leuk ook om eens stil te staan bij de Turfvaart die vanuit het buitengebied de turfschippers via de Aa of Weerijs naar de binnenstad bracht. Mooi om te zien hoe we door slimme combinaties met Etten-Leur en Staatsbosbeheer de verbinding tussen het Liesbos en Prinsenbeek als onderdeel van De Groene Schakel op de Zanddreef kunnen realiseren. Mooi om te zien hoe we een prachtig polder- en recreatiegebied ontwikkelen vanaf de Weimerse Polder over de A16 heen naar de 4e Bergboezem die vervolgens moet worden doorgetrokken naar de Lage Vuchtpolder bij Teteringen.
Centraal in de tocht stond de opdracht om te onderzoeken hoe we losse plekken van water, poeltjes, bos, natuur ecologisch met elkaar kunnen verbinden zodat niet alleen beesten en planten maar ook recreanten, wandelaars en fietsers zowel vanuit de stad naar buiten, maar ook van de ene natuurparel naar de andere kunnen trekken. Het 'groene-vinger-model' waardoor iedere Bredanaar binnen 200 m vanaf zijn huis via een groenblauwe ader naar buiten kan. Dan kijk je ook hoe je de gebruikers en bewoners van dat buitengebied kunt betrekken bij die opgave. Waarom niet het gebied, waar jaarlijks Breda Hippique wordt gehouden, zo inrichten dat het niet alleen voor de paardensportliefhebbers, maar ook voor de natuurliefhebbers een groene parel wordt? Hier en daar zie je al een camping, bed en breakfast, een speeltuin of doolhof tussen de weilanden en bossen. De boeren richten zich steeds meer op landschapsbeheer en de tuinbouwers willen hun kassen CO2-neutraal en groen maken.
De volgende keer beginnen we weer bij het Mastbos maar maken we een oostelijke route, via de Landschappelijke Driehoek, het buitengebied van Bavel en het landschapspark boven Teteringen naar de 4e Bergboezem. Ook daar zien we veel kansen en bedreigingen en veel betrokkenen en belanghebbenden. En we hoeven niet van voren af aan te beginnen want er is al heel veel gerealiseerd. Daar zal ik met overgave aan verder werken, met uw hulp. -
De klimaatvrijwilligers
(04-07-2010)
Vandaag mocht ik een cheque van € 500 uitreiken in het Ginneken voor een van de bewoners die hebben meegedaan aan het project 'Steek Energie in je Huis'. Voor dat bedrag mogen ze LED-lampen aanschaffen waardoor ze ook nog eens voor lange tijd verzekerd zijn van een lagere elektriciteitsrekening. Ook al heb ik de lotjes uit een hoge hoed getoverd onder toezicht van een notaris, de prijs kon niet beter terecht komen want het lot was gevallen op de familie Bos. En deze Martin Bos was destijds in 2008 de initiatiefnemer van deze actie. Hij verbeterde zelf zijn huis met maar liefst vijf 'labelsprongen' en dat is geweldig veel kan ik u verzekeren. Een oud huis in de Strijenlaan dat nu zelfs energielabel B mag dragen en dus niet alleen prettig is om in te wonen maar vooral ook goedkoop door de lage energierekening en nog meer waard ook.
Het stokje werd tijdens een leuke middag in de speeltuin aan de Ploegstraat overgedragen aan Kees ten Dam, nog zo'n klimaatbewuste bewoner die vorig jaar met zijn straat de landelijke Klimaatstraatprijs won en al zijn buren enthousiast maakte om ook mee te doen. Hij heeft er al een leuk bankje in de straat aan overgehouden, geschonken door de Brabantse Milieufederatie. Nu is ook in de wijken Biesdonk en Wisselaar de actie 'Steek Energie in je Huis' van start gegaan en de belangstelling is prima.
Ik zet deze twee mensen graag even in het zonnetje omdat ze model staan voor die vele tientallen vrijwilligers maar ook organisaties en bedrijven die bezig zijn met de drie P's van People, Profit en Planet. We kunnen het als overheid niet alleen, is steeds mijn boodschap. Sterker nog, velen lopen al voorop en hoeven alleen maar onze warme steun en belangstelling. In veel buurten en straten in Breda wordt alweer voor het tweede jaar meegedaan aan de landelijke Klimaatstraatwedstrijd. En er zijn talloze mensen die vrijwillig investeren in zuiniger gebruik van water, warmte en elektriciteit, zelfs zonder subsidie. Zoals ook de gemeentelijke overheid zelf doet met LED-verlichting op de sportvelden, zuinige straatlampen, aardgas als brandstof in de vuilnisauto's etc.
"U bent zo enthousiast, bent u niet te optimistisch?" vroeg mij deze week een journalist die me interviewde voor een landelijk blad van de landelijk Vereniging van Eigenaren van Appartementen. Nee, was mijn antwoord, de overheid moet zelfs oppassen niet de aansluiting te verliezen met alle mensen die allang hebben begrepen dat klimaatbeleid goed is voor jezelf en je kinderen, voor het milieu en voor je portemonnee. Dat is een realistisch optimisme. -
Nieuw leven in de brouwerij
(27-06-2010)
Wist u dat Breda ooit meer dan 40 brouwerijen telde? Nu nog maar eentje (de Beyerd) als je tenminste het hoofdkantoor van Interbrew niet meetelt. Maar de oude Drie Hoefijzers brouwerij naast dat nieuwe hoofdkantoor staat er nog wel en de Dag van de Architectuur was een goede gelegenheid om deze met honderden van binnen en boven te bekijken. Het monumentale Brouwhuis waar de oude ketels nog in staan, is klaar voor hergebruik. Projectontwikkelaar AM deelde aan de bezoekers een aardige folder uit waarin de nieuwe functies zoals horeca, wonen, kantoren, detailhandel en cultuur al staan ingetekend. Maar voor het zover is moet er nog heel wat water door de Mark.
Deze dag was niet alleen bedoeld om te kijken naar locaties en projecten die in aanmerking komen voor hergebruik maar ook naar al gerealiseerde objecten waarbij de start in muziektempel MEZZ, de voormalige en volledig gerestaureerde officiersmess van de Chassékazerne natuurlijk een aansprekende en voorbeeldige keuze was. Net als de Annakerk aan de Haagweg, het nieuwe Casino, de TripleO-campus in de vroegere brandweer, het Breda's Museum enzovoorts. Ook lenen veel van die gebouwen zich prima voor tijdelijke functies zolang er nog geen definitieve bestemming is: in de voormalige conservenfabriek van Klavers Jansen in de Belcrum worden nu theatervoorstellingen gespeeld en concerten opgevoerd. Leuk om met een open touringcarbus in de volle zon langs al deze prachtige projecten te rijden met uitstekende uitleg van architecten en stedbouwkundigen.
De meest indrukwekkende ervaring deze dag was toch wel de rondtocht met een sloep door de Mark ter hoogte van de Belcrum. Niet alleen dat je blik ineens, varende onder de Noordelijke rondweg, in plaats van de bebouwing en het voortrazende verkeer ineens eendjes, futen, riet en lissen ontwaart, maar ook dat je een prachtig recreatiegebied ontdekt waar gevaren, gezwommen, gerecreerd kan worden en ook gewoond en gewerkt. Het CSM-terrein grenst eraan maar ook het einde van de Speelhuislaan, en je vaart in een tel naar het Kasteel en de binnenstad of naar het noorden tot je bij de Biesbosch aankomt. Mogelijkheden die we kansen moeten geven want zo'n mooie blauwe binnenprikker naar de binnenstad vind je maar in weinig steden.
De Dag van de Architectuurwas voor mij weer geslaagd en mijn indruk was dat dat ook voor de vele gasten van binnen en buiten Breda gold. Misschien kunnen we de boottochten en de touringcarexcursies een vaste plek geven in het VVV-arrangement. -
Welke bestuurslaag wil wijken?
(20-06-2010)
Afgelopen woensdag verscheen in de Volkskrant een prominent interview met 'De heren van Brabant', zoals de verslaggever de vijf BrabantStad-burgemeesters en Commissaris van de Koningin Wim van der Donk omschreef. "Bespaar ons de blauwdrukken" was de geciteerde kop maar als je goed leest was het vooral een pleidooi om handen af te houden van de provincie en van de gemeenten, althans in Brabant.
Dit signaal kwam een dag te laat voor het VNG-congres want dat had juist op dinsdag tijdens de jaarlijkse ledenvergadering met enige blijdschap kennis genomen van het rapport van oud-minister Roger van Boxtel "Wat ruist daar? Naar helderheid en eenvoud in het openbaar bestuur", waarin een duidelijk pleidooi voor gemeentelijke schaalvergroting en afschaffen van de provinciale bestuurslaag gelezen mag worden. Maar het was wel net op tijd voor de kabinetsformateur die binnenkort een standpunt moet innemen over de enorme overheidsbezuinigingen, waarin de suggestie van de ambtelijke heroverwegers om de provincies en waterschappen af te schaffen (opbrengst 1,8 miljard) een voor de hand liggend mikpunt is.
Wat stellen de burgemeesters en de provinciebestuurders daar tegenover? Wij zijn samen een prima samenwerkingsverband en laat dat verder van onderaf groeien. Zelfs Opstelten ondersteunt het pleidooi: "Ik ben onder de indruk over de manier waarop we hier samen de crisis te lijf gaan." Interessant is dat Pieter Tops, maar ook de Tilburgse oud-gemeentesecretaris en nu bestuursvoorzitter van de UvT Hein van Oorschot, lid van de Commissie Van Boxtel waren die in het Bestuursaccoord vragen om het opruimen van 'minimaal een bestuurslaag'. Maar Brabant is meer dan een gebied, zegt Peter van der velden. "Het is een identiteit, daar hoort een gevoel bij."
Deze ferme uitspraken verdienen wel een geloofwaardige uitwerking van de samenwerking binnen Brabant de komende jaren, dus geen concurrentie maar gemeenschappelijke strategische profilering en acties. Brabant Culturele Hoofdstad is zo'n testcase en de gezamenlijke economische ambities. Maar ook de samenwerking binnen de regio's tussen dorpen, tussen dorpen en steden, regio en centrumgemeente, want anders redden we het uiteindelijk nooit zonder stevige bestuurlijke reorganisaties. Met of zonder blauwdrukken.
